ciyər

ciyər
ağ ciyər anat. – insan və onurğalı heyvanlarda döş qəfəsində yerləşən tənəffüs orqanı (bu mənada adətən ciyər şəklində işlənir). Həkim Həsənin ciyərində kiçik bir ləkə olduğunu söylədi. Ç.. <Heydərqulunun> kürəyindən dəyən güllə sol ciyərini parçalayaraq döşündən çıxmışdı. Ə. S.. Qara ciyər – insan və heyvan bədəninin öd hasil edən və maddələr mübadiləsi ilə bağlı bir sıra mühüm prosesləri törədən daxili orqanı; bağır.
◊ Ciyər dolusu – dərindən. Göyçək ciyər dolusu nəfəs alıb köksünü ötürdü. Ə. Vəl.. Ciyər eləmək – ürək eləmək, ürəklənmək, cəsarət etmək. Səd parə könül, xövf eləmə tiri-bəladən; Mərdanə bu meydanə qədəm qoy, ciyər eylə. S. Ə. Ş.. Ciyəri dağlanmaq – bax ciyəri yanmaq. Ciyəri qana dönmək – bərk mütəəssir olmaq, ürəyi qan olmaq. Ciyərim qanə dönüb, dərdü bəla gördüm əcəb. S. Ə. Ş.. Ciyəri odlanmaq – 1) bax ciyəri (od tutub) yanmaq; 2) susuzluqdan yanmaq. Ciyəri (od tutub) yanmaq – bərk mütəəssir olmaq, acımaq. Zakirinəm, ey bivəfa dilbərim; Qoy baxsın üzünə həsrət gözlərim; İntizar çəkməkdən yanır ciyərim. Q. Z.. Qulu kişi bərk ufuldadı. Elə bil ciyəri od tutub yandı. H. K. S.. Ciyərin yansın! – qarğış ifadəsi. <Telli:> Məni qınayan, ciyərin yansın! Ə. M.. Ciyərinə od düşmək – bax ciyəri (od tutub) yanmaq (odlanmaq). Buyurdular ki, vallahi, hər bir qoca, cındır libasda hammal görəndə ciyərimə od düşür, nəfəsim darıxıb az qalır ki, bihuş olub yıxılam. N. V.. Ciyərini çıxardaram! – hədə, qorxu ifadəsi. Ciyərini dağlamaq (yandırmaq) – bax ürəyini yandırmaq («ürək»də). <Düşmən başçısı> Qazan xandan hayıf almaq, <xanın> ciyərini dağlamaq istəyirdi. M. Rz.. Ciyərini kabab eləmək (etmək) – bax ciyərini dağlamaq. Ciyərinin başı sökülmək – ürəkdən acımaq, halına yanmaq, bərk mütəəssir olmaq. Xəstə uşağı gördüm, ciyərimin başı söküldü.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • cıy — vurmax: (Qazax) dimdiyi ilə yumurtanı deşib çıxmaq (cücəyə aiddir). – Cücə cıy vuruf …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çiy — sif. 1. Bişməmiş, bişirilməmiş, qaynadılmamış. Çiy ət. Çiy süd. Çiy su. Çiy kərpic – palçıqdan tutulmuş, bişirilməmiş, xam kərpic. Bina çiy kərpicdən tikilmiş və ağardılmışdı. M. İ.. // Yaxşı bişməmiş, yarıbişmiş, ala bişmiş. Xörəyin əti çiydir.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çiyə — I (Cəbrayıl, Zəngilan) maşınla emal olunan yağ. – Çiyədən xoşum gəlir (Cəbrayıl) II (Ağdam, Bərdə, Cəbrayıl, Yevlax, Zəngilan) çiy südün qaymağı, üzü. – Çiyə yeyirsı͂:zsa gətirim (Zəngilan); – Çiy südün üzü çiyədi (Bərdə) III (Göyçay, Qafan,… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çiy — I (Şəki) nəm, yaş. – Çiy olanda tay bağlı:llər tütünü, çiy olanda ovulmur II (Şəki, Tabasaran) şeh. – Gecələr çiy uladu (Tabasaran) III (Şəki) məc. – kobud, yersiz. – Mən hunnan hələ çiy söz eşitməmişəm IV (Dərbənd) üzü yığılmış, üzsüz süd …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ciyə — is. Nazik, möhkəm ip. Tazı sahibinin əlində isə uzun ciyə olardı. H. S.. Onların birinin <nökərlərin> qoltuğunda bükülü kisə, o birinin əlində möhkəm ciyə vardı. M. İ …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • CIY — Aeroporto di Comiso …   Deutsch Wikipedia

  • CIY — Comiso Comiso Ajouter une image Administration Pays  Italie Région …   Wikipédia en Français

  • ciyəci — (Masallı) kisə. – Ciyəsini unnan doldur …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çiyəmə — (Tovuz) küpə yığılıb saxlanılan qaymaq. – Anama denən mənə yeylaxdan bir az çiyəmə göndərsin …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çiyələk — is. bot. Ağ çiçəkləri, çəhrayıqırmızı rəngli ətirli meyvəsi olan çoxillik ot bitkisi və bu bitkinin meyvəsi. Fərman yoldaşları ilə meşəyə çiyələk yığmağa gedər, çəmənlərdə oynar, dağlara dırmaşardı. Ə. S …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”